Gümüşhane Şiir Sitemize hoşgeldiniz, 16 Şubat 2019

ANNE

ANNE
Şefkatle kollarına alıp sallarken beni,
Sendin gece uykusuz, gündüz aç kalan anne.
Bedenime toz konsa telâş sarardı seni,
Acıma sen ağlardın, gerisi yalan anne

İçine sevgi katıp pişirirdin aşımı,
Mübarek ellerinle sıvazlayıp başımı,
Gönlünü mendil edip silerek gözyaşımı,
Derdime, kederime sen oldun derman anne.

Ben hastalanırdım da acıyı sen çekerdin,
Önce beni yedirir, kalırsa kendin yerdin,
Adam olayım diye ömrünü bana verdin,
Bedenimde kanımsın, ruhumda cânân anne.

Ruhuma gıda oldu ninnilerin, sözlerin,
Yolumu aydınlattı ışık dolu gözlerin,
Sen benim muallimim, bense senin eserin,
Her halin büyük bir ders, ahlâkın irfan anne.

Şefkat kanatlarını üzerime gerdin sen,
Sevginle yüreğimi dokudun desen desen,
Kalbimde seni nasıl sevdiğimi bir bilsen,
Sensin dünyadaki en fedakâr insan anne.

Anneye hürmet etmek en büyük emri Hak’kın,
Ne yaparsam yapayım, ödenmez senin hakkın,
N’olur dualarında beni unutma sakın,
Senin ayaklarının altında cinân anne.

Sen başıma taç olsan başım göklere değer,
Sevinçler sende kalsın, dertlerini bana ver,
Cennettir annelerin hak ettiği kutsal yer,
Yetmez sana yüreğim, yetmez bu cihan anne.

Halil Bektaş – 2003

  • Aile
  • 7 Aralık 2015 tarihinde eklendi.
  • Yorum Yaz
  • 613 kez görüntülendi

Halil Bektaş

Sitemizde şaire ait toplam 19 eser bulunmaktadır. Şairin sayfasına gitmek için tıklayın.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.