Gümüşhane Şiir Sitemize hoşgeldiniz, 20 Haziran 2019

Hudutsuz Hüzünler

Hudutsuz Hüzünler

Eyvâh bu ömre, geçti ziyânlarla ân be ân.
Hicrânla titreyip giderek soldu Kehkeşân.

Yırtıldı Gök ve Ay, mayi tüllerde kaldılar.
Neden soluk Güneş, ziyasından mı çaldılar.

Buhranlı gönlümün meramından mıdır nedir.
Toz pembe dünya şimdi karanlık ve köhnedir.

Oynardı çırpınıp kelebekler bu bahçede.
Çağlardı aşk sebîli o müstesna lehçede.

Bedbaht, hatırlayıp yadigâr o günleri
Her dem yaşar ruhum bu hudutsuz hüzünleri

Fahrettin Köseoğlu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.