Gümüşhane Şiir Sitemize hoşgeldiniz, 22 Mayıs 2019

insanlar da göçer, kuşlar gibi

 

 

 

 

Yapraklar rüzgarı pek severmiş
ben ise sevdiğimi anardım yağmurlar da,
rüzgârlar hep tatlı-tatlı esmezdi,
kızdıkları da oluyordu bazen…
Güneş ilk koynumda gülümserken,
esneyen insanlar sabah’ı andırırlardı…
Uyanır kalkar ve günle yaşamaya koyulurduk…
Televizyonu açtığım da yüzüne Annem’in ördüğü örtüyü çekerdim;
yüzlerini görmemek için.
Bilirsiniz işte;particiler koltuk kavgaları,vatan hainleri filan…
Kahvaltıma her zaman kaldığı yerden başlardım,
Eğer mutluysam o an,
Son bardağımı keyifle içer,
arka pencereden komşu kızına bakar o’nu severdim…
Bilirsiniz işte “aşk”
ya ağlayacaktık ya da gülecektik.
Bilirsiniz işte; insanoğlu bir muamma.
Her neyse…
Yorgun elbiselerimi giyip;
Marketten ilk cigara mı alırken,
insan satanları,hayvan satanları
ve hatta din satanları da görüyordum!..
Ne acı!..
Her sabah bunlara günaydın demek olur mu?
Hepsini taneleyince; yağmurları,rüzgârları,
güneşi,keyifle içtiğim çayımı ve komşu kızını da alıp,
Dağlara,bayırlara kırlara kaçasım olurdu,

insanlar da göçer, kuşlar gibi,
Bizim de kolumuza girer gökyüzü bir gün,
belki mavi ikram eder,belki pembe
kolumuzda tahtadan bir saat,
şafağını sökeriz zamanların,
ki hayat bir bataklık,
açar dururuz beyaz bir nilüfer gibi,
belki bir pencereye koşar,
yasemin yüzümüz kim bilir..
Önümüz kış, hiç denemedik ama,
belki de atkı öreriz,
kazak öreriz çocuklara kim bilir…
Birazdan toplar güneş saçlarını,
rüzgârın elleri üşür,
karanlık örter gecenin üstünü.
Bir nakış buluruz,bir desen
belki de atkı öreriz;
kazak öreriz çocuklara kim bilir…
Bu gece tutmasın kimse bizi,
evde bırakacağız rûhumuzu
kabûl ederse ve uzatırsa ellerini;
yatağımızı toprak’tan yapar;
bedensiz uyuruz,
uykusuz da uyuruz kim bilir…
Ne de olsa,
insanlar da göçer, kuşlar gibi…

ah! sevdiğim gemiler battıgında denizler bile üzülür
denizlerin de kalbi var.
söküğünden çorabımızın,deliğinden ceplerimizin
ve madde’ye inat
hırsızlar dertlerimizi çalsın,
zaten suyun sesinden anlayan kimse yok,
neden onca renk varken kara kara düşünürüz ki?
ne diyorum biliyormusun?
ben,bütün kadınları seninle aldatmak istiyorum!
kağıtlarım tükendi kafamda,
ormanlar yandı yanalı,
körpedir artık yeşil,
şiirler şiirleri doğurur,
kim yıkar,kim öper yüreğimizi bilinmez ama,
sanki bir kuş rüyası gibi;
Ne çok yıldız kaydı dün gece,
saçlarını mı taradın yoksa,
ya da rüzgarları mi düğümledin saçlarına
neye tebessüm etin dün gece
gülüşün oturur şimdi karşımda…

 

 

– Kadirhan TÜRKOĞLU

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.